logo

 Alexandros Lekas, MD, PhD, FEBU

 Urologist Surgeon Andrologist
 Doctor of Medicine, University of Athens
 Fellow of the European Board of Urology
 Postgraduate in Germany, Ammerland Klinik
 University of Gottingen

 

 

 

 

 

 

icon-twittericon-facebook

sperm2new

Λοιμώξεις ουροποιητικού - Προστατίτιδα

Ο όρος προστατίτιδα υποδηλώνει μια φλεγμονή του προστάτη αδένα.

Στην προστατίτιδα ο προστάτης συνήθως μολύνεται ή από την ουρήθρα ή από παλινδρόμηση ούρων στους εκφορητικούς του πόρους ή ακόμα και μετά από σεξουαλική επαφή από το ορθό χωρίς προφύλαξη.

Τα συνήθη αίτια είναι το κολοβακτηρίδιο (E. Coli), η Klebsiella spp., ο Proteus Mirabilis, ο Enterococcus faecalis και η Pseudomonas Aeruginosa.

Υπάρχουν όμως και μικροοργανισμοί οι οποίοι βρίσκονται φυσιολογικά στην ουρήθρα και οι οποίοι αρκετά συχνά αναγνωρίζονται σε καλλιέργειες προστατικού υγρού, χωρίς όμως να έχει τεκμηριωθεί μέχρι σήμερα ο ρόλος τους και η πιθανή εμπλοκή τους στην αιτιολογία της μικροβιακής προστατίτιδας.

Τέτοιοι μικροοργανισμοί είναι ο Staphylococcus epidermis, ο Streptococcus και στελέχη από διφθεροειδή.

Ταξινόμηση της προστατιτιδας

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας, η προστατίτιδα ταξινομείται ως εξής:

1. Οξεία μικροβιακή προστατίτιδα (τύπος I)

2. Χρόνια μικροβιακή προστατίτιδα (τύπος II)

3. Χρόνια μη μικροβιακή προστατίτιδα - σύνδρομο χρόνιου πυελικού άλγους -CPPS (τύπος III)

    α. Φλεγμονώδες CPPS (τύπος IIIA)
    β. Μη-φλεγμονώδες CPPS (τύπος IIIB) [γνωστή παλαιότερα ως προστατοδυνία]

4. Ασυμπτωματική φλεγμονώδης προστατίτιδα (ιστολογική προστατίτιδα).

Στο σύνδρομο χρόνιου πυελικού άλγους (Chronic Pain Pelvic Syndrome- CPPS), η διαφορά μεταξύ τύπου A και B είναι ότι ο φλεγμονώδης τύπος (IIIA) χαρακτηρίζεται από την παρουσία πυοσφαιρίων στο σπερματικό υγρό, στο προστατικό υγρό μετά από μάλαξη του προστάτη (EPS) και στο δείγμα ούρων μετά τη μάλαξη του αδένα κατά τη δοκιμασία Stamey-Mears(VB3), ενώ στον τύπο IIIB δεν παρατηρούνται πυοσφαίρια στα παραπάνω δείγματα.

Η διάγνωση θα στηριχθεί στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση, στην κλινική εικόνα και στα εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα.

Χαρακτηριστικό κλινικό σημείο είναι το άλγος το οποίο παρατηρείται στην προστατίτιδα αλλά και στο CPPS, το οποίο μπορεί να εντοπίζεται:

Στον προστάτη ή στο περίνεο

46%

Στο όσχεο ή στους όρχεις  

39%

Στο πέος     

6%

Στην ουροδόχο κύστη   

6%

 Στη μέση 

2%

Οι ασθενείς εκτός από το άλγος, το οποίο είναι επίμονο, βύθιο (σαν βάρος) και το οποίο παρουσιάζεται με υφέσεις και εξάρσεις πολλές φορές, παραπονιούνται για συχνουρία, δυσουρία και χαμηλή ροή ούρων.

Στις εργαστηριακές εξετάσεις σημαντικό ρόλο καταλαμβάνουν η γενική ούρων και η καλλιέργεια ούρων, ενώ πρωταρχική θέση στη διάγνωση της προστατίτιδας όλων των μορφών εκτός της οξείας μικροβιακής, διαδραματίζει η δοκιμασία Stamey-Mears.

Η δοκιμασία αυτή γίνεται ως εξής:

Ο ασθενής ουρεί και γίνεται η λήψη των πρώτων 10cc ούρων όπου και συλλέγονται σε σωληνάριο (VB1). Ακολουθεί λήψη ούρων από το μέσο της ούρησης (VB2). Στη συνέχεια, γίνεται μάλαξη του προστάτη και συλλογή του προστατικού υγρού (EPS).

Η εξέταση ολοκληρώνεται με λήψη δείγματος ούρων μετά από την προστατική μάλαξη (VB3). Συνήθως με αυτή την εξέταση σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα και την εξέταση του ασθενούς μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τον τύπο της προστατίτιδας.

Σε σπάνιες περιπτώσεις είναι επιβεβλημένη η διενέργεια κυστεοσκόπησης, ουροδυναμικού ελέγχου αλλά και διορθικού υπερηχοτομογραφήματος του προστάτη, με σκοπό τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων με παρόμοια συμπτωματολογία.


At a glance
aimospermia  
hematospermia
fimosi5  
phimosis
xalinos
short frenulum


 Worth to see

Questionnaire

dysfunction eng
proori eng
prostatis eng
akrateia eng